معنی تانپلیه

[ یِ ] (اِخ) یا شوالیه های معبد که در سلک نظامیان مذهبی بودند و بسال ۱۱۱۸ م. اساس این جمعیت پایه گذاری شد و اعضاء این جمعیت اختصاصاً خود را در فلسطین مشخص می ساختند، آنان ثروت سرشاری به دست آوردند و در زمرهٔ بانکداران پاپ و شاهزادگان درآمدند. «فیلیپ لُ بل» خواست که ثروت و نفوذ آنان را پایمال کند از این روی به دنبال دادخواهی و تظلمی که از آنان شده بود، «ژاک دو مولای» فرماندهٔ بزرگ آنان و تمام شوالیه های این فرقه را که در فرانسه بودند، توقیف کرد و ایشان را بمرگ (به وسیلهٔ سوزاندن) محکوم ساخت ولی پاپ «کِلِمان پنجم» از پادشاه فرانسه خواست که فرمانش را نقض کند (۱۳۱۲ م.).