معنی تافسیا

(اِ) بلغت رومی صمغ سداب دشتی را گویند. (ترجمهٔ صیدنه). صمغ سداب است. (بحر الجواهر). دزی تافسیا را به ثافسیا ارجاع کرده و در «ثافسیا» نویسد: آسکله پیوم . (ابن البیطار ج ۱ ص ۲۲۵ ب). مستعینی این کلمه را در ذیل «ت» آرد و اضافه کند که رازی آن را در باب «ث» آورده است. و در کتاب لغت منصوری رازی در ذیل «ث» یاد شده و بدان افزاید: در اکثر کتب با تاء مثناة آمده است... (دزی ج ۱ ص ۱۵۶). رجوع به تاپسیا و ثافسیا و مخصوصاً ثافسیا و مفردات ابن البیطار ج ۱ ص ۱۴۸ و لکلرک ج ۱ ص ۳۲۷ و ۳۲۸ و ترجمهٔ صیدنه ذیل «ت» و اختیارات بدیعی و تحفهٔ حکیم مؤمن شود.