معنی تاریکی غلیظ
7 بازدید
[ کیِ غَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) تاریکی غلیظ از بلاهائی بود که خداوند عالم بر مصر فرودآورد (سفر خروج ۱۰:۲۱:۲۳) و دور نیست که این مطلب در اثر بخار کثیفی بود که بواسطهٔ تابش آفتاب بفرمان خدا و به امر موسی تشکیل یافته مصریان از آن بسیار خائف گشته و نظیر همان ظلمتی بوده است که در وقت صلیب نمودن مسیح روی زمین را فراگرفت. (لوقا ۲۳: ۴۴: ۴۵) (قاموس کتاب مقدس ص ۲۴۱). و باز مؤلف قاموس کتاب مقدس آرد: گفته شده است که خداوند در ظلمت غلیظ ساکن بود. (سفر خروج ۲۰:۲۱ و اول پادشاهان ۸:۱۲).
کلمات همقافیه با «تاریکی غلیظ»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یظ» برای سرودن شعر