معنی تاریک‌روشن
5 بازدید
[ ری رَ / رُو شَ ] (ص مرکب، اِ مرکب) تاریک و روشن. صبحگاه که هنوز هوا تمام روشن نشده است. آن وقت از صبح که هوا گرگ و میش است. آن گاه صبح که هوا نه تاریک تاریک و نه روشن روشن است. زمانی از صبح که تاریکی و روشنایی بهم آمیخته بود. بین الطلوعین. || (اصطلاح نقاشی) سایه روشن.
کلمات هم‌قافیه با «تاریک‌روشن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «شن» برای سرودن شعر