معنی تئودوز دوم

[ تِ ءُ دُ زِ دُوْ وُ ] (اِخ)تئودوز (تئودوسیوس) جوان، امپراتور مشرق (۴۰۸-۴۵۰ م.). فرزند «آدکاریوس» و نوهٔ تئودوز بزرگ بود. وی جانشینی فرزندان پدر خود را تحصیل کرد. ابتدا بعنوان قیم «آنتِه میوس» بفرماندهی قشون و حکومت رسید. سپس با همین عنوان بجای خواهرش «پول شه ری» حکومت کرد. سیاست خارجی حکومت وی چندان رضایتبخش نبود. در سال ۴۲۱ م. از ایرانیان و در ۴۴۱ از «وندالها» شکست خورد. در سال ۴۴۳ مجبور شد با آتیلا معاهدهٔ صلح شرم آوری را امضا کند. علاوه بر این حکومت او اغلب گرفتار سرکشی های مذهبی میشد و در سال ۴۴۹ رأی به الحاد او دادند. دانشگاه قسطنطنیه در زمان او پایه گذاری شد. و از او است: مجموعهٔ قوانین «تئودوزین».