معنی تئتاء
6 بازدید
[ تِ ءْ ] (ع ص) آنکه وقت جماع حدث کند. || آنکه پیش از ادخال انزال کند. (منتهی الارب) (قطر المحیط).
کلمات همقافیه با «تئتاء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اء» برای سرودن شعر