معنی تأثیم
6 بازدید
[ تَ ءْ ] (ع مص) به بزه منسوب کردن. (تاج المصادر بیهقی) (دهار) (زوزنی). گفتن کسی را که تو گناه کردی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). به گناه نسبت کردن. (آنندراج). به بزه نسبت کردن. (ترجمان علامهٔ جرجانی). || گناه و کاری که حلال نبوده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج): هر دو منزه از لغو تأثیم. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۴۴۹).
کلمات هم‌قافیه با «تأثیم»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یم» برای سرودن شعر