معنی تأثل

[ تَ ءَثْ ثُ ] (ع مص) بن گرفتن و محکم و استوار شدن. || بزرگ شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء): تأثل الرجل؛ بزرگ شد مرد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || فراهم آمدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تجمع. (اقرب الموارد): تأثل الشی ء؛ فراهم آمد این چیز. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || گرفتن خواربار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || تأصل. (اقرب الموارد). اصلی گرفتن. (تاج المصادر بیهقی). اصلی کردن. (زوزنی). || گرد آوردن مال. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). تأثب. (اقرب الموارد). || کندن چاه. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). فروبردن چاه. (تاج المصادر بیهقی). || فراهم آوردن چیزی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).