معنی بینگ

(اِخ) جان. (۱۷۰۴ -۱۷۵۷ م.) دریاسالار انگلیسی، پسر جورج بینگ ملقب به وایکاونت تارینگتن. در ۱۷۵۶ م. که فرانسویان به جزیرهٔ مینورکا هجوم بردند، بینگ مأمور شد که به کمک دژی که پایداری میکرد برود و چون این دژ سقوط کرد بینگ در محکمهٔ نظامی محاکمه و سپس تیرباران شد. محکومیت وی خشم عمومی را برانگیخت. (دائرة المعارف فارسی).(اِخ) جورج، ملقب به وایکاونت تارینگتن. (۱۶۶۳ -۱۷۳۳ م.) دریاسالار انگلیسی که در جنگ جانشینی اسپانیا فرماندهی داشت. جهازات فرانسوی را که جیمز ادوارد استوارت میخواست با آنها به بریتانیای کبیر حمله کند دفع کرد (۱۷۰۸ م.) وی در (۱۷۲۷ م.) وزیر دریاداری شد. (دائرة المعارف فارسی).