معنی بیمصرف
4 بازدید
[ مَ رَ ] (ص مرکب) (از: بی + مصرف) که محل صرف ندارد. که جای بکار رفتن ندارد. || بیفایده و هیچکاره. (ناظم الاطباء): آدمی بی مصرف؛ هیچکاره. کاغذی بی مصرف؛ بکار نیامدنی. (یادداشت مؤلف).
کلمات همقافیه با «بیمصرف»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «رف» برای سرودن شعر