معنی بیلیل

[ بِ لیِلْ ] (اِخ) ادوارد دو. (۱۳۶۳ م.) شاه اسکاتلند پسر شاه جان دُ بیلیل. در ۱۳۳۲ م. به کمک ادوارد سوم به اسکاتلند تاخت و طرفداران دیوید دوم را مغلوب نمود. پس از بازگشت دیوید از فرانسه (۱۳۴۱ م.)، هیچگاه قدرتی نیافت. (از دائرة المعارف فارسی).[ بِ لیِلْ ] (اِخ) جان دو. بارون انگلیسی (۱۲۶۹ م.). مؤسس کالج بیلیل در آکسفرد، نایب السلطنهٔ الکساندر سوم در اسکاتلند بود ولی بعنوان خیانت برکنار شد.[ بِ لیِلْ ] (اِخ) جان دو. (۱۲۴۹ - ۱۳۱۵ م.) سومین پسر بیلیل (بارون)، در ۱۲۹۲ -۱۲۹۶ م. پادشاه اسکاتلند بود. وی پس از مرگ مارگریت دوشیزهٔ نروژ (۱۲۹۰ م.) مدعی سلطنت شد... و تاجگذاری نمود. در ۱۲۹۹ م. در فرانسه گوشه گزید. (از دائرة المعارف فارسی).