معنی واژه بیدی
2 بازدید
(ص نسبی) منسوب به بید. از بید. || دارای بید: کوچهٔ بیدی؛ کوچه ای که در آن بید رسته باشد. || (اِ) درخت بید و تک بید. (ناظم الاطباء).[ بِ ] (اِخ) نامی است که چینیها بدان طوایف مغولستان یعنی وحشیهای شمالی را مینامیدند ولی گمان قوی این است که در میان بیدی ها نه فقط طوایف مغول بل طوایف تاتار و منچو نیز بوده اند. (ایران باستان ج ۳ ص ۲۲۵۴).