معنی بیدادکرده
6 بازدید
[ کَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب / نف مرکب) ستم کرده. که مرتکب ظلم شده باشد. که ستم روا داشته باشد: فژاگن نیم سالخورده نیم ابر جفت بیدادکرده نیم.بوشکور.
کلمات همقافیه با «بیدادکرده»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ده» برای سرودن شعر