معنی بیجادهطبع
6 بازدید
[ دَ / دِ طَ ] (ص مرکب) کنایه از کسی که از مردمان چیز بحیله برباید. (انجمن آرا).
کلمات همقافیه با «بیجادهطبع»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بع» برای سرودن شعر