معنی بکیل

[ بَ ] (ع ص) خوش نما در لباس و رفتار، یقال هو جمیلٌ بکیلٌ. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). || گوسپندان آمیخته با گوسپندان دیگر. (منتهی الارب) (آنندراج). || یقال ظلت الغنم بکیلة واحدة و عبیثة واحدة؛ اذا لقیت الغنم غنماً اخری فاختلط بعضها ببعض و هو مثل یضرب فی اختلاط القوم و تساویهم فی الفساد ظاهراً و باطناً. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || آرد یا ربُ با روغن و خرما سرشته یا پِسْت با خرما و شیر یا آردی که به پِسْت مخلوط کرده با آب و روغن یا زیت تر کرده باشند. (آنندراج). خرما و پِسْت بشیر کرده. (مهذب الاسماء). بکالة. (منتهی الارب). و رجوع به بکالة شود.