معنی بپغا
6 بازدید
[ بَ ] (اِ) ببغا. طوطی. (برهان قاطع) (هفت قلزم) (از ناظم الاطباء). در لغت فرس بپغا را بیغا نیز خوانده اند و بای فارسی را یای تحتانی دانسته اند. (انجمن آرای ناصری) (آنندراج). و اصل آن هندی است و نام آن نیز هندی است. (حاشیهٔ برهان قاطع چ معین): هوا چون پشت شاهین شد زمین چون سینهٔ بپغا ز صلصل ساخته غلغل ز بلبل ساخته عنقا. قطران تبریزی.
کلمات همقافیه با «بپغا»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «غا» برای سرودن شعر