معنی بویطی
5 بازدید
[ بُ وَ ] (ص نسبی) منسوب به بویط و آن دهی است به مصر. (لباب الانساب).[ بُ وَ ] (اِخ) یوسف بن یحیی مکنی به ابویعقوب و او از شافعی روایت کند. ربیع بن سلیمان و ابواسماعیل ترمذی از او روایت کنند. و از اوست: کتاب المختصر الکبیر و کتاب المختصر الصغیر و کتاب الفرائض. (ابن الندیم). رجوع به اعلام زرکلی و نامهٔ دانشوران ج ۴ ص ۹۸ شود.
کلمات همقافیه با «بویطی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «طی» برای سرودن شعر