معنی بوغاء
5 بازدید
[ بَ ] (ع اِ) خاک نرم که مذرور ماند. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). خاک بسیار نرم. (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء): لعمرک لو لا هاشم ما تعفرت ببغدان فی بوغائها القدمان.(اقرب الموارد). - بوغاءالطیب؛ بوی آن. (منتهی الارب) (آنندراج). رایحهٔ خوش بوی. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || مردم سبک مایه و گول. || اختلاط. || شوریدگی کار. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «بوغاء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اء» برای سرودن شعر