معنی بهشتی‌پیکر
5 بازدید
[ بِ هِ پَ / پِ کَ ] (ص مرکب) آنکه قامتش آراسته باشد. زیبااندام. خوش قامت : نشسته گوهری در بیضهٔ سنگ بهشتی پیکری در دوزخ تنگ.نظامی. بهشتی پیکر آمد سوی آن دشت بگرد جوی شیر و حوض برگشت.نظامی.
کلمات هم‌قافیه با «بهشتی‌پیکر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کر» برای سرودن شعر