معنی بهاریه
6 بازدید
[ بَ ری یَ / یِ ] (ص نسبی) (معرب از فارسی). منسوب به بهار. ربیعیة. (فرهنگ فارسی معین). || (اِ) شعرهایی که در وصف بهار گویند. (یادداشت بخط مؤلف). اشعاری که دربارهٔ بهار گفته شود. ج، بهاریات. توضیح اینکه، این کلمه مرکب است از «بهار» فارسی که به علامت نسبت عربی ملحق شده و غیرفصیح است. (فرهنگ فارسی معین).
کلمات هم‌قافیه با «بهاریه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یه» برای سرودن شعر