معنی بنی‌عباد
6 بازدید
[ بَ عَ بْ با ] (اِخ) (۴۱۴ -۴۸۴ هـ . ق .) از ملوک الطوایف اندلس که پس از زوال دولت بنی امیه و قبل از استقرار مرابطین در اشبیلیه حکومت داشتند و آنان سه تن بودند و بدست امرای مرابطین از میان رفتند. (از طبقات السلاطین ص ۲۰). رجوع به فرهنگ فارسی معین شود.
کلمات هم‌قافیه با «بنی‌عباد»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اد» برای سرودن شعر