معنی بنی‌صلیح

[ بَ صُ لَ ] (اِخ) حکامی که از سال ۴۲۹ تا ۴۹۵ هـ . ق . در صنعا حکومت کرده اند. علی بن محمد الداعی مؤسس سلسلهٔ شیعی مذهب بنی صلیح در سال ۴۲۹ هـ . ق . خود را در شهر مسار مستقل اعلام نمود و زبید را هم بعد از مرگ نجاح در تاریخ ۴۵۴ هـ . ق . و صنعا و یمن را در سال ۴۵۵ هـ . ق . ضمیمهٔ متصرفات خود کرد. و شهر مکه را هم در فاصلهٔ ۴۵۵ و ۴۵۶ هـ . ق . گرفت. اگرچه پایتخت او در صنعا قرار داشت، ولی زبید را هم تا تاریخ فوت خود یعنی تا ۴۷۳ هـ . ق . در دست خویش نگاه داشت... مکرم پای تخت خود را در سال ۴۸۰ از صنعا بشهر ذوجبله در مخلاف صغیر انتقال داد. این سلسله را بنی حمدان امرای صنعا منقرض کردند. (از طبقات السلاطین صص ۸۳ -۸۴).