معنی بنیزیان
6 بازدید
[ بَ ] (اِخ) حکامی که در سال ۶۳۳ تا سال ۷۹۶ هـ . ق. در الجزایر به نیابت از جانب الموحدین حکومت داشتند و مثل مجاورین خود بنی حفص از کاسته شدن قدرت مخدومین خویش استفاده نمودند و خود را مستقل کردند. پایتخت ایشان در شهر قلمستان قرار داشت و دولتشان در سال ۷۹۶ بدست امرای مزینی مراکش انقراض یافت. اولین آنها یغمرسن بن زیان ۶۳۳ هـ . ق . و آخرین آنها ابوزیان الثانی است که بسال ۷۹۶ هـ . ق . منقرض گردیدند. (از طبقات السلاطین ص ۴۵).
کلمات همقافیه با «بنیزیان»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ان» برای سرودن شعر