معنی بنه‌کن
6 بازدید
[ بُ نَ / نِ کَ ] (اِ مرکب) حرکت با جمیع کسان و دارائی از ناحیه ای به ناحیهٔ دیگر. (فرهنگ فارسی معین). - بنه کن رفتن؛ با تمام خدم و حشم و کسان و اموال بمکان دیگر نقل کردن. از جایی بجایی کوچ کردن و رفتن با تمام دارایی و خدم و حشم. از بیخ و بن برکندن و قطع علاقه کردن از جایی.
کلمات هم‌قافیه با «بنه‌کن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کن» برای سرودن شعر