معنی بناتطمار
5 بازدید
[ بَ تُ طَ ] (ع اِ مرکب) کسی که راه گم کند. و کسی که آرزوهای طولانی دارد که به آن نرسد. (از المرصع). || سختی و داهیة. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) (از اقرب الموارد).
کلمات همقافیه با «بناتطمار»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ار» برای سرودن شعر