معنی بلندی‌گرای
4 بازدید
[ بُ لَ گَ / گِ ] (نف مرکب) بلندی گراینده. بلندگرای. آنکه گرایش و میلان او به بلندی و رفعت باشد. (آنندراج): سری کز تو گردد بلندی گرای به افکندن کس نافتد ز پای.نظامی. || کجی چیزهای بلند و مرتفع. (ناظم الاطباء). و رجوع به بلندگرای شود.
کلمات هم‌قافیه با «بلندی‌گرای»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ای» برای سرودن شعر