معنی بلند
5 بازدید
[ بَ لَ / بِ لَ ] (اِ) چوب بالائین درِ خانه. اسکفه. (برهان) (آنندراج). چوب چهارم که از سه چوب دیگر دروازه بالا باشد. (غیاث). سردر. بلندین. پلندین : از هیبت ار کند به در خارجی نظر بفتد بر آستان در خارجی بلند.سوزنی. || چارچوب و پیرامن در خانه. (برهان) (آنندراج). بلندین. پلندین.[ بَ لَ ] (ع اِ) اصل و ریشهٔ حنا. (از تاج العروس). بیحنخ. (منتهی الارب).
کلمات همقافیه با «بلند»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ند» برای سرودن شعر