معنی بلدد
5 بازدید
[ ] (اِخ) (به معنی پسردشمنی یا جدال) و او یکی از رفقای سه گانهٔ ایوب بود و ایوب را می گفت که خداوند آنچه به تو بجا آورده است از مقتضای عدالت می باشد، و او را بلدد شوحی نیز گویند. (از قاموس کتاب مقدس).
کلمات همقافیه با «بلدد»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دد» برای سرودن شعر