معنی واژه بلالیط
3 بازدید
[ بَ ] (ع اِ) زمینهای هموار و برابر. (منتهی الارب). زمین مستوی و هموار، و از آن مفرد دیده نشده است. (از ذیل اقرب الموارد).[ بَ ] (ع اِ) جِ بلیطة معرب پلیته (فتیله). (یادداشت مرحوم دهخدا): و یتخذ من أصله [ من أصل لوف ] بلالیط للنواصیر. (قانون ابوعلی مفردات چ تهران ص ۲۰۴).