معنی واژه بلافصل
6 بازدید
[ بِ فَ ] (ص مرکب) (از: ب + لا(نفی) +فصل) بی فاصله. بلافاصله. (فرهنگ فارسی معین). متصل. غیرمنقطع. پیوسته. - اعقاب بلافصل؛ فرزندان مستقیم. - خلیفهٔ بلافصل؛ خلیفه و جانشین بدون واسطه. - فرزند بلافصل شخص؛ فرزند مستقیم وی.