معنی بلاعة
6 بازدید
[ بَ لْ لا عَ ] (ع اِ) چاه سرتنگ در خانه که در آن آب باران و جز آن جمع شود، و جای دست و رو شستن. (منتهی الارب). سوراخی است در میان خانه. (از اقرب الموارد). بالوعة. بَلّوعَة. ج، بَلالیع. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). و رجوع به بالوعة و بلوعة شود.
کلمات هم‌قافیه با «بلاعة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «عة» برای سرودن شعر