معنی بلاطة
5 بازدید
[ بُ طَ ] (اِخ) قریه ای است از توابع نابلس از زمین فلسطین. (مراصد). قریه ای است از اعمال نابلس از سرزمین فلسطین، و به عقیدهٔ یهودیان، نمرودبن کنعان در این قریه بود که ابراهیم (ع) را در آتش افکند. عین الخضر نیز در این قریه قرار دارد. و یوسف صدیق (ع) نیز در اینجا بوده است. اما اصلح آن است که واقعهٔ در آتش افکندن ابراهیم (ع) بوسیلهٔ نمرود، در سرزمین بابل از عراق رخ داده است و موضع النار در آنجا شهرت دارد. (از معجم البلدان).
کلمات هم‌قافیه با «بلاطة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «طة» برای سرودن شعر