معنی بلااستثناء
6 بازدید
[ بِ اِ تِ ] (ع ق مرکب) (از: ب+ لا (نفی) +استثناء) بلااستثنا. بدون استثناء. (فرهنگ فارسی معین): الف «است» را تقریباً بلااستثنا در کتابت حذف می کند. (مقدمهٔ قزوینی بر تاریخ جهانگشای جوینی ج ۱ ص صا).
کلمات همقافیه با «بلااستثناء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اء» برای سرودن شعر