معنی بغپور
4 بازدید
[ بَ ] (اِخ) فغفور. مرکب از: بَغ + پور، پسر خدا، لقبی که ایرانیان بشاهان چین داده اند و معرب آن فغفور است. (از حاشیهٔ برهان قاطع چ معین). و رجوع به فرهنگ ایران باستان ص ۸۷ و کرد و پیوستگی نژادی آن ص ۲۹ شود.
کلمات هم‌قافیه با «بغپور»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ور» برای سرودن شعر