معنی بغرة
6 بازدید
[ بَ رَ / بَ غَ رَ ] (ع اِ) زمینی که بعد باران کارند و بهمان نمی سبز گردد. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). و رجوع به الجماهر ص ۲۵ و تذکرهٔ داود ضریر انطاکی ص ۸۲ و الاوراق ص ۲۷۷ شود. || و له بغرة من العطاء لاتغیض؛ یعنی او دائم العطاء است. (منتهی الارب).
کلمات هم‌قافیه با «بغرة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «رة» برای سرودن شعر