معنی بزیذی
5 بازدید
[ بِ ذی ی ] (ص نسبی) نسبت به بِزیذی ََ که قریه ای است از قراء بغداد. و ابومسلم جعفربن بابی جیلی در آنجا سکونت گزید و بدان نسبت شهرت یافت. وی از ابوبکر محمدبن ابراهیم بن مقری و ابوعبداللََّه بن بطه روایت دارد. و فقه را نزد ابوحامد اسفراینی آموخت و بسال ۴۱۷ هـ . ق. در همان قریه وفات یافت. (از لباب الانساب). و رجوع به الاوراق راضی ص ۲۸۴ شود.
کلمات هم‌قافیه با «بزیذی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ذی» برای سرودن شعر