معنی برهاء
[ بَ ] (ع ص) مؤنث أبره. بحال خود آمده بعد از بیماری و سرخ و سپید شده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). ج، بُرْه. (اقرب الموارد). و رجوع به بَره شود.
کلمات همقافیه با «برهاء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اء» برای سرودن شعر