معنی بذیئة
5 بازدید
[ بَ ءَ ] (ع ص) مؤنث بذی ء. زن بد و زشت گفتار. (ناظم الاطباء) (از معجم متن اللغة). مؤنث بَذّی. زن ناسزاگوی. (از ذیل اقرب الموارد). || ارض بذیئة؛ زمین بی چراگاه. (از ذیل اقرب الموارد). رجوع به بذی ء شود.
کلمات هم‌قافیه با «بذیئة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ئة» برای سرودن شعر