معنی بدگر
5 بازدید
[ بَ گَ ] (ص مرکب) بدکننده. بدکار: هر که او بدگر است و بدکار است گر چه زنده ست کم ز مردار است.سنایی. مکن بد میامیز با بدگران ز بد کردن بدگران کن کران. شمسی (یوسف و زلیخا). و رجوع به بدگری شود.
کلمات همقافیه با «بدگر»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «گر» برای سرودن شعر