معنی واژه بدنه
5 بازدید
[ بَ دَ نَ / نِ ] (اِ مرکب) تنه. پیکر. بدنهٔ عمارت. (فرهنگ فارسی معین). قسمتی از دیوار که غیر ستون است. آنچه میان دو جرز واقع شود. یک طرف ظاهر عمارت. در اصطلاح بنایان، تمام دیوار یک جانب بنا. (از یادداشتهای مؤلف): دگمهٔ برقی کنار بدنهٔ دیوار را فشار داد. (سایه روشن هدایت ص ۱۳).