معنی بدائیة
6 بازدید
[ بَ ئی یَ ] (اِخ) گروهی که بداء را دربارهٔ خداوند متعال جایز می دانند. (از تعریفات جرجانی). از غلاة شیعه که بداء را دربارهٔ حق تعالی جایز دانسته اند. اینان گویند مانعی ندارد که خداوند فعلی را اراده کند سپس چیزی او را آشکار شود که پیش از ارادهٔ آن فعل بر او پوشیده بود و از ارادهٔ خود منصرف شود. (از شرح المواقف از کشاف اصطلاحات الفنون). و رجوع به بداء و بدایی شود.
کلمات هم‌قافیه با «بدائیة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یة» برای سرودن شعر