معنی بخشا
5 بازدید
[ بَ ] (نف) بخشاینده و بخشش کننده. (فرهنگ رشیدی). بخشش کننده. (آنندراج). دهنده و عطاکننده و انعام دهنده، مانند پادشاه مملکت بخشا. (ناظم الاطباء): نسبت فضل از دل رخشان او گیرد سپهر نسخت جود از کف بخشای او گیرد سحاب. ادیب صابر. - جرم بخشا؛ بخشندهٔ جرم : که دردمندنوازی و جرم بخشایی.سعدی. - راحت بخشا؛ راحت بخش. (از یادداشت مؤلف). - روح بخشا؛ روح بخش. (از یادداشت مؤلف). - گنه بخشا؛ گنه بخش. (از یادداشت مؤلف).
کلمات هم‌قافیه با «بخشا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «شا» برای سرودن شعر