معنی بختکوری
6 بازدید
[ بَ ] (حامص مرکب) کوربخت بودن. || شوی خوب نداشتن زن. بدبختی زن : ز دولا کرد آب اندر خنوری که شوید جامه را هر بخت کوری. شهابی (سهانی ؟) (از فرهنگ اسدی).
کلمات همقافیه با «بختکوری»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ری» برای سرودن شعر