معنی بجاوه
6 بازدید
[ بَ وَ ] (اِخ) بلاد نوبه. (منتهی الارب). سرزمینی در نوبه و شتر بجاوی منسوب به بجاء است که مردمی هستند نیمه عربی و نیمه حبشی. (از معجم البلدان). معادن طلای آن از قدیم معروف بوده و از عهد فراعنه بهره برداری می شده است. (از قاموس الاعلام ترکی).
کلمات هم‌قافیه با «بجاوه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وه» برای سرودن شعر