معنی بتون
6 بازدید
[ بِ تُ ] (فرانسوی، اِ) بتن. از مصالح بنائی جدید. مخلوطی از سنگ شکسته و ماسه و سیمان در بنائی برای پی ریزی یا ساختن پایه های عمارات. (فرهنگ فارسی معین). - بتون آرمه؛ بتن مسلح. آن بتون که در آن میله های آهن بکار رود. - بتون ریزی؛ عمل ریختن ترکیب مصالح اولیهٔ بتون که سیمان و ریگ و آب باشد برای ساختمان کردن. و رجوع به بتن و بتن ریزی شود.[ بِ ] (اِخ) نام شهری در ایالت پادو کاله فرانسه. (از لاروس).
کلمات هم‌قافیه با «بتون»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ون» برای سرودن شعر