معنی بایکباک

(اِخ) (... ترکی) یکی از امراء ترک زمان مهتدی عباسی بنا به ضبط طبری : و ابن ثوابة از دست مهتدی کاتب بایکباک بود. (از معجم الادباء ج ۲ ص ۳۸). و مهتدی بایکباک را و موسی بن بوغا را به حرب شاری فرستاد، موسی نافرمانی کرد و سوی خراسان رفت و بایکباک بازگردید از راه و مهتدی حرب کرد. (از مجمل التواریخ والقصص ص ۳۶۴). مهتدی [ موسی را ] از تهاونی که در مقابل شاری کرده بود ملامت کرد و بایکباک را بکشتن موسی و مفلح فرمان نوشت و بایکباک نوشتهٔ خلیفه را به موسی و یاران ارائه داد و وحشت بمیان آمد و آخر بایکباب بجرم تهاون در قتل موسی به امر مهتدی در حبس بقتل رسید و برادر و موالی بایکباک با مهتدی حرب کردند تا مهتدی خلع شد و بقتل آمد. (حاشیهٔ مجمل التواریخ و القصص ص ۳۶۴).