معنی باکیاک

[ ] (اِخ) نام یک تن از مشاهیر موالی ترک در قرون اولیهٔ اسلامی. در مقدمهٔ ابن خلدون آمده است: همینکه دولت به مرحلهٔ خودکامگی و ممانعت کردن عرب از دست اندازی به فرمانروائی ممالک و شهرهای بزرگ رسید وزارت باقوام غیر عرب و نمک پروردگان برگزیده اختصاص یافت مانند برمکیان و خاندان سهل بن نوبخت و خاندان طاهریان و سپس خاندان بویه و موالی ترک چون بغا (بوغا) و وصیف و اتامش و باکیاک و ابن طولون و فرزندان ایشان. (از مقدمهٔ ابن خلدون ترجمهٔ پروین گنابادی ج ۱ ص ۳۶۱). در تاریخ الخلفاء سیوطی نامی بصورت باکیال آمده است که گمان میرود با این نام یکی باشد.