معنی باوندیه
6 بازدید
[ وَ دی یَ / یِ ] (اِخ) سلسله ای از ملوک طبرستان که نخستین آنان باوندبن شاپوربن کیوس بن قبادبن فیروز بود و آخرین آنان بنام اسپهبد رستم بن شهریار به سال ۴۱۶ هـ . ق. در جنگ با علاءالدوله مقتول شد. و رجوع به چهارمقاله ص ۴۹ و ۱۹۰ و حبیب السیر چ خیام ج ۲ ص ۴۱۸ و ۴۲۱ و ج ۳ ص ۳۳۵ و ۳۳۶ و فهرست زامباور شود.
کلمات همقافیه با «باوندیه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یه» برای سرودن شعر