معنی بانکک (بانکوک)
6 بازدید
[ کُ ] (اِخ) نام پایتخت هندوچین (سیام) که در ۳۰ هزارگزی خلیج سیام بر کنار رودخانه واقع است. این شهر از ۱۷۶۸ م. پایتخت شد. شهر مزبور از بنادر پر جنب و جوش است و شعبه های رودخانه در گوشه و کنار شهر بمنزلهٔ راه حمل و نقل محسوب میشود. معابد بزرگ بودایی در آن شهر قرار دارد که مورد احترام بسیار است.
کلمات هم‌قافیه با «بانکک (بانکوک)»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ک)» برای سرودن شعر