معنی بانقوسی

[ نَ ] (ص نسبی) منسوب به بانقوساست. کوهی در حومهٔ حلب.[ نَ ] (اِخ) صادق بن عبدالرحمن بانقوسی حلبی، از افاضل حلب بود و در آن شهر تولد یافت و بسال ۱۲۰۳ هـ . ق. در همان شهر درگذشت، اشعاری دارد و کمال الدین عزی قطعه ای ازو آورده است. (از اعلام زرکلی ج ۲ ص ۴۲۲). و رجوع به ریحانة الادب ج ۱ شود.[ نَ ] (اِخ) عبدالقادربن صالح بن عبدالرحمن حلبی بانقوسی فقیهی حنفی و فاضل بود. «سلک النضار» که شرحی بر الدر المختار است از اوست، همچنین «تعلیق بر اوائل» صحیح البخاری و شرحهای دیگری نیز دارد. او بسال ۱۱۴۲ هـ . ق. تولد یافت و در ۱۱۹۹ هـ . ق. درگذشت. (از اعلام زرکلی ج ۲ ص ۵۳۴).